Hij werd op brute wijze ontvoerd, en zat vijftien maanden in een donker hok van anderhalf bij twee meter tussen de insecten en de muizen. Maanden lang zag hij geen gezichten: hij werd bewaakt door zwaar bewapende mannen met maskers. Hij vreesde meerdere malen vrezen voor zijn leven, werd mentaal heen en weer gegooid tussen hoop en wanhoop en voelde zijn einde naderen tijdens nachtelijke ritten in de kofferbak van een auto op weg naar nieuwe onzekerheid.
 
Arjan Erkel weet de lezer niet alleen vanaf het begin tot het eind te boeien met zijn indrukwekkende verhaal over zijn ontvoering, die een groot deel van Nederland lange tijd in de ban hield, maar gijzelt als het ware de lezer, die bijna lijfelijk ervaart hoe het is om 20 maanden opgesloten te zitten en van de buitenwereld afgesloten te zijn. Dat maakt het boek tot een meeslepend verhaal over de psychologie van de gijzeling.